در مشارق الانوار آورده است كه قال امير المؤمنين عليه السّلام : انا باطن السين و انا سر السين . و از آنچه گفته‌ايم دانسته مىشود كه بينات تطبيق ملفوظى اسماء حروف است با حذف حرف اول مر تمام عدد اسم ديگر را به اين معنى كه بقيه مساوى مر تمام عدد لفظ ديگر باشد ، خواه اين تطابق در يك لفظ باشد خواه در زياده ، اعنى چه تطابق در يك كلمه باشد يا در جمله . مثال در يك لفظ چون تطابق بينه محمد با اسلام ، زيرا كه بينه محمد 132 است و اسلام 132 و چون تطابق على با ايمان . ملا جلال دوانى گويد : خورشيد كمال است نبى ، ماه ولى * اسلام محمد است و ايمان على گر بينه‌اى در اين سخن مىطلبى * بنگر كه ز بينات اسماست جلى به اين بيان كه ملفوظى على عين ، لام ، يا مىباشد . چون حروف اوايل كه مجموع على است حذف شود باقى ماند ين ، ام ، ا . كه عدد مجموع 102 است و عدد ايمان نيز 102 ، و به همين بيان ملفوظى محمد با اسلام . و مثال در جمله چون ( حب على بن ابى طالب ) با لفظ ( دين الاسلام ) . و ديگرى گفته است : رمزى است كتاب حق تمامى به نظام * اسرار الهى است به هر بطن كلام از اسم محمد كه بود مصدر كل * درياب ز بينات نامش اسلام و از آن جهت كه الف قطب حروف ، و به وجهى حرف ذات اقدس حق است ، و نون يكى از اسماء نبى صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و ولايت باطن نبوت است و سريان ولى در عالم چون سريان حق در عالم است ، عارفى گفته است : حرف اول از الوهيت الف * مبدأ جمله حروف مؤتلف حرف اول از نبوت حرف نون * قلب نون واو آمده‌اى ذو فنون